دانشگاه هاروارد

دانشگاه هاروارد

خانمی با لباس کتان راه راه وشوهرش با کت وشلوار دست دوز و کهنه در شهر بوستن از قطار پایین آمدند و بدون هیچ قرار قبلی راهی دفتر رییس دانشگاه هاروارد شدند.

منشی فوراً متوجه شد این زوج روستایی هیچ کاری در هاروارد ندارند و احتمالاً اشتباهی وارد دانشگاه شده اند. مرد به آرامی گفت: «مایل هستیم رییس را ببینیم.»

منشی با بی حوصلگی گفت: «ایشان امروز گرفتارند.»

خانم جواب داد: « ما منتظر خواهیم شد.»

منشی ساعتها آنها را نادیده گرفت و به این امید بود که بالاخره دلسرد شوند و پی کارشان بروند. اما این طور نشد. منشی که دید

زوج روستایی پی کارشان نمی روند سرانجام تصمیم گرفت برای ملاقات با رییس از او اجازه بگیرد و رییس نیز بالاجبار پذیرفت. رییس با اوقات تلخی آهی کشید و از دل رضایت نداشت که با آنها ملاقات کند. به علاوه از اینکه اشخاصی با لباس کتان و راه راه وکت وشلواری دست دوز و کهنه وارد دفترش شده، خوشش نمی آمد.

خانم به او گفت: «ما پسری داشتیم که یک سال در هاروارد درس خواند. وی اینجا راضی بود. اما حدود یک سال پیش در حادثه ای کشته شد. شوهرم و من دوست داریم بنایی به یادبود او در دانشگاه بنا کنیم.»

رییس با غیظ گفت :« خانم محترم ما نمی توانیم برای هرکسی که به هاروارد می آید و می میرد، بنایی برپا کنیم. اگر این کار را بکنیم، اینجا مثل قبرستان می شود.»

خانم به سرعت توضیح داد: «آه... نه.... نمی خواهیم مجسمه بسازیم. فکر کردیم بهتر باشد ساختمانی به هاروارد بدهیم.»

رییس لباس کتان راه راه و کت و شلوار دست دوز و کهنه آن دو را برانداز کرد و گفت: «یک ساختمان! می دانید هزینه ی یک

ساختمان چقدر است؟ ارزش ساختمان های موجود در هاروارد هفت و نیم میلیون دلار است.»

خانم یک لحظه سکوت کرد. رییس خشنود بود. شاید حالا می توانست از شرشان خلاص شود. زن رو به شوهرش کرد و آرام گفت: « آیا هزینه راه اندازی دانشگاه همین قدر است؟ پس چرا خودمان دانشگاه راه نیندازیم؟»

شوهرش سر تکان داد. رییس سردرگم بود. آقا و خانمِ "لیلاند استنفورد" بلند شدند و راهی کالیفرنیا شدند، یعنی جایی که

دانشگاهی ساختند که تا ابد نام آنها را برخود دارد:

دانشگاه استنفورد از بزرگترین دانشگاههای جهان، یادبود پسری که هاروارد به او اهمیت نداد.

چرا سوئیس، سوئیس است؟

چرا سوئیس، سوئیس است؟

راز موفقیت و شکوفایی اقتصاد سوئیس، بدهی پائین، صادرات بالا و سیستم مالیاتی پرجاذبه است.

برن، پایتخت سوئیس، فقط مرکز رازهای بانکداری نیست، چرا که بانکداری، تنها 10% از تولید ناخالص داخلی سوئیس را تشکیل می دهد و این کشور کوچک از سایر پتانسیل های خود برای رشد اقتصادی سود برده است. تنها کافی است نگاهی به صادرات کشور بیندازید که با مارک های معروفی در حوزه های مختلف اعم از داروسازی(نووارتیس، روش) و ساعت سازی( سواچ و رولکس) و همچنین وضعیت مساعد اقتصاد کلان، این کشور به چه شکوفایی قابل توجهی رسیده و چشم همسایگان اروپایی را خیره کرده است.

به گزارش پایگاه اینترنتی روزنامه فیگارو، بدهی سوئیس تنها 34.5% است که از آغاز بحران اقتصادی روند رو به کاهشی داشته و نرخ بیکاری نیز رقم 2.8% را نشان می دهد. مقامات سوئیس زمانی که بدهی دولت 50% از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می داد، با احتیاط زیاد، از سال 2003 سیاست طلایی بودجه را به کار گرفتند که با رأی 85% از مردم تصویب شد.

سوئیس توانست به خوبی در مقابل بحران اقتصادی سال 2008 مقاومت کند و به آسانی نیز از آن خارج شد. یک کارشناس اقتصادی دولتی در این باره می گوید: ما نه حباب مسکن داشتیم و نه بحران اعتبار و این مسئله حتی به رشد بخش دولتی و خصوصی کمک کرد. از سویی اقدامات مهمی برای افزایش صادرات در کشور صورت گرفت.

اتحادیه اروپا از مهمترین شرکای سوئیس است، اما بیشترین حجم تبادلات اقتصادی کنفدراسیون سوئیس در اروپا با آلمان است که 22% از صادرات آن را تشکیل می دهد. چین نیز یکی از شرکای مهم اقتصادی سوئیس است. یک اقتصاد دان دولتی در این باره می گوید: "آسیا در حال جلوزدن از شریک آلمانی سوئیس است" در این چهارچوب توافقنامه های زیادی در حوزۀ تجارت آزاد با کره جنوبی و ژاپن منعقد شده است و بخش قابل توجهی نیز با مقامات چین در حال صورت گرفتن است.

مدل اقتصادی و رقابتی سوئیس ویژگی های مهمی اعم از انعطاف در بازار کار، سطح بالای آموزش و همچنین سیستم پرجاذبۀ مالیاتی دارد که بسیاری از شرکتها را به سرمایه گذاری تشویق می کند.

از دیگر موفقیت های سوئیس، ارزش بالای پول این کشور است. جالب است که تشدید بحران اقتصادی سبب تقویت ارزش مارک شد. بین نیمۀ سال 2007 و اوایل اوت 2011، فرانک به میزان 60% در مقابل یورو محبوبیت داشت. در مقابل اعلام تشدید بحران اقتصادی که گفته می شد ممکن است بخش صنعت کشور در معرض آسیب قرار بگیرد، بانک ملی سوئیس سیاست های سخت گیرانه ای را در سپتامبر 2011 به اجرا درآورد که در مقابل یورو ارزش فرانک رقم 1.20 را نشان می داد.

حتی اگر زمانی از سیاست های سخت گیرانه صرفنظر شود، به دلیل بازخرید عمدۀ نقدینگی که بیلان بانک مرکزی سوئیس را تا 500 میلیارد فرانک سوئیس افزایش داد، پول این کشور همچنان از ارزش بالایی برخوردار است. اما گفته می شود که این احتمال وجود دارد، رشد اقتصادی این کشور در سه ماهه دوم سال جاری از کاهش برخوردار شود.

گزارش خوشبینانه‌ای از دریاچه ارومیه؛ هنوز نمرده است

گزارش خوشبینانه‌ای از دریاچه ارومیه؛ هنوز نمرده است

یکی از کارشناسان محیط زیست ایران، با اشاره به بازدید خود از دریاچه ارومیه، وضعیت پهناب را امیدوارکننده دانست و گفت که به راحتی می‌شود آن را زنده کرد.

حسین آخانی، در یادداشتی که در روزنامه همشهری منتشر شده، آورده است که بارندگی‌ها در افزایش آب دریاچه موثر بوده وبه اعتقاد او خبر خوشحال کننده این است که این دریاچه نمرده است.   

این استاد دانشگاه که تابستان گذشته از دریاچه ارومیه بازدید کرده بود، در این یادداشت نوشت: «من به جنوب دریاچه ارومیه رفتم. اگر چه دهها کیلومتر به نمک زار تبدیل شده بود، اما هیچ جای دریاچه خشک نبود. گِلی بودن بستر دریاچه فوق شور با عمق کم نشان می دهد که دریاچه هنوز از آب اشباع است، اگر چه شما در سطح آبی نمی بینید».

حجم آب دریاچه ارومیه طی سالهای گذشته به شدت کاهش پیدا کرد به طوری که بیش از دو سوم آب خود را از دست داد و ارتفاع آب تا ۶ متر کاهش پیدا کرد. خشکسالی، سد سازی‌های بی‌رویه و واریز نشدن آب کافی به دریاچه و حفر حدود ۲۴ هزار حلقه چاه در اطراف این دریاچه،از دلایل اصلی خشک شدن آن عنوان شده است.

پیش از این برخی از کارشناسان محیط زیست نظیر دکتر پرویز کردوانی، این دریاچه را یک دریاچه مرده دانسته بودند که قابل احیا شدن نیست. اما حسین آخانی در یادداشت خود، گِلی بودن بستر دریاچه بسیار مهم دانسته و نوشته است: « این یعنی با ورود آب به دریاچه به راحتی می‌توان دریاچه را به حال قبلی خود بازگرداند.» او معتقد است که  کاهش شیب دریاچه که پس از کاهش آب رخ داده است، کمک می‌کند تا با کمترین حجم آب ورودی بتوان بخش وسیعی را از آب پوشاند.

از آنجا که حجم وسیعی از نمک دریاچه ارومیه را دربرگرفته است، کارشناسان یکی از پیامد‌های مهم خشک شدن دریاچه را بروز ریزگردهای نمکی و نمکزار شدن سرزمین‌های اطراف آن عنوان کردند. دولت ایران طرحی را برای نجات دریاچه ارومیه از خشک شدن کامل به تصویب رسانده است که رهاسازی آب سدهها و کاهش کشاورزی در اطراف دریاچه، از جمله برنامه‌های این طرح است.

حسین آخانی در ادامه یادداشت خود، از طرح انتقال آب از حوزه دیگر به دریاچه ارومیه به شدت انتقاد کرده است.